انواع جریان نقدینگی


ارزش فعلی (PV)، ارزش خالص فعلی (NPV) و نرخ بازده داخلی (IRR) چطور محاسبه می‌شوند؟

تصور کنید سازمان‌تان قصد دارد دستگاهی به ارزش ۴۵۰ میلیون تومان بخرد. انتظار می‌رود این دستگاه تا پنج سال، بازدهی‌ای معادل ۱۰۰ میلیون تومان در هر سال داشته باشد، اما هیأت مدیره‌تان تصمیم می‌گیرد این کار را انجام ندهد. این سرمایه گذاری کاملا بدون ریسک است، پول موجود است و کسب‌وکار هم سودی معادل ۱۰ میلیون تومان در سال را تضمین می‌کند. پس چرا آنها تصمیم گرفتند سرمایه‌گذاری نکنند؟

در نگاه اول، تصمیمات سرمایه‌گذاری شبیه اینها، بیش از حد ساده به نظر می‌رسند. سرمایه‌گذاری کن و بعد هم سود فراوانی دریافت کن. اما ارزش پول به دست آمده در آینده، (به خاطر نرخ تورم و بهره) کمتر از ارزش پول کنونی است. بنابراین، این امکان هست که وقتی ارزش پول امروز را با آینده مقایسه کنید، درآمد ناشی از سرمایه‌گذاری، واقعا کمتر از سرمایه‌گذاری اولیه ارزش داشته باشد.

حتما فرصت‌های سرمایه‌گذاری دیگری هم برای بررسی وجود دارند. آیا سرمایه‌گذاری در جای دیگر، درآمد بهتری به همراه خواهد داشت؟ اصلا از کجا بدانیم کجا باید سرمایه‌گذاری کنیم؟ قبل از سرمایه‌گذاری چه فاکتورهایی را باید بررسی کنیم؟

در این مقاله، به سه رویکرد مهم مورد استفاده در تصمیمات سرمایه‌گذاری نگاهی می‌اندازیم:

  • ارزش فعلی (PV)؛ (NPV)؛ (IRR).

این رویکردها، پایه‌های تصمیمات سرمایه‌گذاری هستند. با یادگیری آنها، می‌توانید دلیل تصمیمات خاص سرمایه‌گذاری در سازمان‌تان را بهتر درک کنید؛ با اطمینان بیشتری در تصمیمات مالی شرکت کنید و البته تصمیم‌های درست‌تری هم بگیرید!

اگر احساس کردید برخی از فرمول‌های این مقاله پیچیده هستند، نگران نباشید. آنها را به عنوان مرجع آورده‌ایم، شما برای درک اصول اساسی PV و NPV و IRR مجبور نیستید آنها را یاد بگیرید.

اگر در دنیای مالی تازه‌کار هستید، توصیه می‌کنیم حتما مقاله‌ی کاربردی ترین اصطلاحات حسابداری مالی را مطالعه کنید.

ارزش فعلی (PV)

ارزش فعلی (PV) ارزش کنونی میزان پولی است که در آینده دریافت می‌کنید. می‌توانید از آن برای پیش‌بینی این استفاده کنید که درآمدهای آینده از یک سرمایه‌گذاری بالقوه، به پول امروز چقدر ارزش دارند.

PV بر این اصل استوار است که هر چقدر پول دیرتر به دست‌تان برسد، بیشتر ارزشش را از دست می‌دهد. اگر از شما سؤال می‌کردند که ۱۰۰ هزار تومان را همین الان دریافت می‌کنید یا یک سال دیگر، عاقلانه بود که همین الان بگیرید چون می‌توانید اکنون پول را سرمایه‌گذاری کنید و بلافاصله شروع به کسب سود کنید. بنابراین اگر نرخ بهره ۱۰ درصد باشد و همین الان ۱۰۰ هزار تومان داشته باشید، سال آينده ۱۱۰ هزار تومان خواهید داشت. اما در همین حالت، ۱۰۰ هزار تومان طی یک سال آینده، به پول امروز فقط ۹۰ هزار تومان ارزش خواهد داشت، چون شما انتظار داشتید تا طی این یک سال ۱۰ هزار تومان سود دریافت کنید.

برای محاسبه‌ی PV به نرخ بهره‌ی قابل مقایسه نیاز دارید و ساده‌ترین‌شان هم برای استفاده، اغلب نرخی است که با گذاشتن سرمایه‌‌ی خود در بانک به دست خواهید آورد.

برای مثال ممکن است شما سرمایه‌ای داشته باشید که درآمد ۱۵ میلیون تومان طی یک سال را از آن انتظار داشته باشید. این را هم می‌دانید که سرمایه‌های قابل مقایسه درآمدی ۱۵ درصدی دارند. بنابراین با نرخ ۱۵ درصدی درآمد، اکنون آن ۱۵ میلیون تومان چقدر ارزش دارد؟

این فرمولی است که می‌توانیم برای پاسخ به این پرسش استفاده کنیم:

C1 = جریان نقدینگی (درآمد) بعد از یک سال

r = نرخ درآمد یک ساله برای سرمایه‌گذاری‌های قابل مقایسه و متناسب به صورت یک کسر (یعنی ۰٫۱۵ نه ۱۵ درصد) است.

با استفاده از مثال ما، PV را به صورت زیر محاسبه کنید:

15,000,000/(1 + 0.15) = 13,043,478.26

بنابراین درآمد دارای ارزش فعلی ۱۳,۰۴۳,۴۷۸٫۲۶ تومان است. یعنی ۱۵ میلیون تومان سال بعد همین موقع، حدود ۱۳ میلیون تومان به پول امروز، ارزش دارد.

اغلب جریان نقدینگی تا چندین سال متمادی یکسان است؛ بنابراین باید معادله‌ی PV را برای انعکاس این مسئله تنظیم کنیم. در اینجا از فرمول ارزش فعلی کامل برای هر مورد نقدینگی آتی استفاده می‌کنیم:

Present Value (PV) = Ct/(1 + r)^t

Ct = جریان نقدینگی (درآمد) t سال آینده

r = نرخ درآمد به صورت کسر

t = تعداد دوره‌ها (مثلا برای ۵ سال، t=5)

اگر جریان نقدینگی در مثال بالا در طی چهار سال بود، ما PV را به‌صورت زیر محاسبه می‌کنیم:

r = 0.15 (15 percent)

15,000,000/(1 + 0.15)^4 = 8,576,298.68

بنابراین درآمد دارای ارزش کنونی ۸,۵۷۶,۲۹۸٫۶۸ تومان است. یعنی چهار سال دیگر، ۱۵ میلیون تومان دارای ارزش ۸,۵۷۶,۲۹۸٫۶۸ تومان نسبت به پول امروز است.

نرخ بازده به‌کاررفته برای محاسبه‌ی نرخ تنزیل، اغلب هزینه فرصت سرمایه نامیده می‌شود. هزینه‌ی فرصت عبارت است از هزینه‌ی سرمایه‌گذاری در مقایسه با سرمایه‌گذاری دیگر. اگر سرمایه‌ی «الف» را بخرید، پس سرمایه‌ی «ب» را نمی‌خرید، بنابراین هزینه‌ی فرصت، تفاوت بین درآمد واقعی سرمایه‌ی «ب» و درآمد واقعی سرمایه‌ی «الف» است.

ارزش خالص فعلی

ارزش خالص فعلی (NPV) در سرمایه‌گذاری، یعنی تفاوت بین هزینه‌ای که برای شروع سرمایه‌گذاری باید بپردازید و ارزش کنونی تمام جریان‌های درآمدی که از آن سرمایه‌گذاری برای شما ایجاد می‌شود. NPV به شما کمک می‌کند تا تصمیم بگیرید آیا احتمال دارد این سرمایه‌گذاری، درآمد نسبتا زیادی به همراه بیاورد (و در نتیجه ارزش خرید داشته باشد) یا نه.

NPV را به این صورت محاسبه می‌کنیم:

I = هزینه‌ی سرمایه‌گذاری شده

باشند. در مثال بالا، بیایید تصور کنیم برای کسب ۱۵ میلیون تومان درآمد در سال، باید تجهیزاتی را بخریم که ۱۳ میلیون تومان هزینه دارند. پس:

NPV = 13,043,478.26 (مثال قبل PV) – 13,000,000 (سرمایه‌گذاری)

بنابراین این سرمایه در واقع یک افزایش خالص در ارزش به میزان حدودا ۴۳ هزار و پانصد تومانی فراهم می‌کند.

فرمول NPV در این مورد به این صورت است:

NPV = (C1/(1 + r)t) – I

NPV = (15,000,000/(1 + 0.15)^1) – 13,000,000

در این مثال، احتمالا سرمایه‌گذاری ۱۳ میلیون تومانی را انجام بدهیم؛ چرا که این سرمایه‌گذاری توانایی بالقوه‌ی کسب مبلغ اضافی ۴۳ هزار و پانصد تومانی را به پول امروزی، در مقایسه با سرمایه‌گذاری این پول در بانک دارد.

برای محاسبه‌ی NPV در سرمایه‌گذاری‌هایی که طی چندین سال درآمد دارند، PV را برای هر سال محاسبه کنید و اینها را جمع ببندید. سپس سرمایه‌ی اولیه را کم کنید.

بنابراین فرمول NPV شبیه این است:

NPV = ∑ (Ct/(1 + r)^t ) – C0

C0 = میزان نقدینگی اولیه

Ct = جریان نقدی برای دوره زمانی مورد نظر

t = تعداد دوره زمانی

r = نرخ بهره در دوره زمانی مورد نظر

(علامت ∑ به معنی مجموع همه است. بنابراین به شما می‌گوید ارزش فعلی درآمد هر یک از سال‌های آتی را که به دست می‌آورید، با هم جمع ببندید.)

در مجموع، وقتی NPV موردنظر بیشتر از صفر است، سرمایه‌گذاری سودده خواهد بود. وقتی NPV کمتر از صفر است، سرمایه سودی نخواهد داشت. البته این محاسبات فرض را بر این گذاشته‌اند که پیش بینی جریان نقدی شما به طور منطقی نزدیک به واقعیت است.

در این مثال‌ها، تصور کرده‌ایم که نرخ بازده در طول مدت سرمایه‌گذاری ثابت می‌ماند. در دنیای واقعی، بعضی سرمایه‌گذاری‌ها دارای نرخ بهره متغیر هستند اما ما در این مقاله یک نرخ بهره ثابت را به کار برده‌ایم تا محاسبات ساده باشند. به طور مشابه فرض کرده‌ایم که همه‌ی سرمایه‌گذاری‌ها پیشاپیش انجام می‌گیرند. وقتی به این شکل نیست (و اغلب هم همین‌طور است) باید NPV خود را بر اساس جریان‌های نقدینگی خالص برای هر دوره پایه‌ریزی کنید.

مثالی از ارزش خالص فعلی

یک فرصت سرمایه‌گذاری دارید که در سه سال آتی، هر سال ۱ میلیارد تومان پرداخت می‌کند. هزینه‌ی اولیه‌ی این سرمایه‌گذاری ۲ میلیارد تومان است و نرخ بهره برای ارزیابی سرمایه‌گذاری ۱۷٫۵ درصد است. آیا در این سرمایه‌گذاری شرکت می‌کنید؟

۱. هر مورد جریان نقدی (درآمدی) سالانه را برای پروژه به پول امروزی از طریق استفاده از فرمول PV محاسبه کنید.

سال اول = PV = (C1/(1 + r)^1) = 1,000,000,000/1.175 = 851,063,829.79

سال دوم = PV = (C2/(1 + r)^2) = 1,000,000,000/1.381 = 724,309,642.37

سال سوم = PV = (C3/(1 + r)^3) = 1,000,000,000/1.62 = 616,433,738.19

۲. همه‌ی PVهای هر ۳ سال را به همدیگر اضافه کنید:

Total PV = 851,063,829.79 + 724,309,642.37 + 616,433,738.19 = 2,191,807,210.35

۳. NPV را حساب کنید.

NPV = 2,191,807,210.35 – C0

NPV = 2,191,807,210.35 – 2,000,000,000

از آنجا که NPV حدودا ۱۹۲ میلیون تومان و مثبت است، شاید ارزش سرمایه‌گذاری انواع جریان نقدینگی را داشته باشد. اما باید بررسی کنید که فرضیات درباره‌ی درآمدهای مورد انتظار و نرخ بهره قابل مقایسه چقدر صحیح است. یک تغییر کوچک و نامناسب در هرکدام از اینها، می‌تواند سود شما را به راحتی به زیان تبدیل کند.

همیشه به یاد داشته باشید که ارزیابی‌های PV و NPV به میزان دقت در تخمین‌هایی که می‌زنید بستگی دارند و تغییرات در نرخ بهره می‌تواند به طور قابل توجهی روی نتیجه تأثیر بگذارد.

نرخ بازده داخلی

یک روش متداول دیگر برای ارزیابی سرمایه‌گذاری‌ها عبارت است از محاسبه‌ی نرخ بازده داخلی (IRR) که روش جریان نقدی تنزیل‌شده هم نامیده می‌شود.

ضرورتا IRR نرخی است که در آن NPV مربوط به یک سرمایه‌گذاری، برابر صفر است.

شما وقتی IRR را محاسبه می‌کنید، آن را یک معیار مجزا برای تصمیمات سرمایه‌گذاری تعریف می‌کنید. برای مثال شاید سازمان‌تان مشخص کند که فقط پروژه‌هایی را اجرا می‌کند که بازدهی بیشتر از ۱۵ درصد داشته باشند. بعضی افراد IRR را با عنوان نرخ سود سربه‌سر می‌شناسند.

معمولا IRR به صورت درصد بیان می‌شود و اگر بیشتر از نرخ بازده در سرمایه‌گذاری‌های دیگر باشد، به این معنی است که ممکن است این سرمایه‌گذاری ارزش انتخاب و شرکت در آن را داشته باشد.

این روش در بین سرمایه‌گذارانی محبوب است که می‌خواهند از طریق سرمایه‌گذاری‌شان به نرخ درآمد مشخصی دست پیدا کنند. یک محاسبه‌ی سریع نشان می‌دهد که یک سرمایه‌گذاری خاص، چه نرخ بازده‌ای را طی یک دوره‌ی زمانی مشخص به ارمغان می‌آورد.

در فرمول NPV یا همان خالص ارزش فعلی، IRR جایگزین r صورت می‌شود و وقتی NPV=0 باشد، فرمول به صورت زیر درمی‌آید:

0 = ∑ (Ct/ (1 + IRR)^t) – I

محاسبه‌ی ارزش IRR می‌تواند خیلی پیچیده شود. اما شما می‌توانید یک صفحه‌ی گسترده (اکسل) ایجاد کنید یا از یک حساب آنلاین و رایگان IRR استفاده کنید تا IRR را به راحتی محاسبه کنید.

مثالی از نرخ بازده داخلی و استفاده از اکسل

فرصتی به‌د‌ست آورده‌اید که در ازای سرمایه‌گذاری ۱۰۰ میلیون تومانی، طی سه سال آتی، به ترتیب به شما ۴۲ میلیون تومان، ۴۳ میلیون تومان و ۴۵ میلیون تومان پرداخت خواهد شد. فرصت‌های دیگر نرخ بازده ۱۳ درصدی برای سرمایه‌گذاری مشابهی فراهم می‌کنند. بنابراین آیا این پروژه ارزش سرمایه‌گذاری دارد؟ یا باید در یکی از فرصت‌های دیگر سرمایه‌گذاری کنید؟

پاسخ با استفاده از اکسل:

ابتدا باید داده‌هایتان را در یک ستون وارد کنید (مثلا A1:A4) . فقط توجه داشته باشید که ۱۰۰ میلیون تومان را باید با علامت منفی بنویسید. (چون هزینه‌ی سرمایه‌گذاری است)

سربرگ FORMULAS، سپس Financial و پس از آن IRR را انتخاب کنید. در پنجره‌ی باز شده در قسمت values، آدرس سلول‌ها (یعنی A1:A4) را وارد کنید. می‌توانید Guess را خالی بگذارید یا هر عددی را که خواستید در آن بنویسید (پر کردن این قسمت کاملا اختیاری است). روی ok کلیک کنید. جوابی که به دست می‌آورید ۱۴٫۱۸٪ است. یعنی نرخ بازده این سرمایه‌گذاری ۱۴٫۱۸٪ است که بزرگتر از ۱۳٪ است. پس این پروژه ارزش سرمایه‌گذاری دارد.

IRRها مخصوصا وقتی در کنار NPVها استفاده می‌شوند مفید هستند. IRRها به شما کمک می‌کنند نرخ بازده سرمایه‌گذاری را به‌دست آورید. در حالی‌که NPVها به شما کمک می‌کنند تا اندازه‌ی مطلق بازده را ارزیابی کنید.

این مقاله IRRها و NPVها را در سطح بسیار ساده‌ای توضیح می‌دهد. به طور عملی، این محاسبات می‌توانند خیلی پیچیده باشند و سازمان شما احتمالا استانداردهایی دارد که برای ارزیابی درآمد پروژه به آنها نیاز دارید. با کمک بخش مالی مطمئن شوید که هر ارزیابی پروژه که انجام می‌دهید، مطابق با این قوانین است.

برای دسترسی به مطالب بیشتر در مورد این موضوع، نگاهی به کتاب اصول مالی شرکتی نوشته‌ی ریچارد ای بریلی (Richard A. Brealey) و استوارت سی مایرس (Stewart C. Myers) بیندازید. این کتاب چارچوبی استاندارد برای ارزیابی پروژه‌ها از دیدگاه مالی است.

نقدینگی چیست؟ عوامل تاثیرگذار و 3 اصطلاح مهم دیگر

نقدینگی

مفهوم های زیادی در علم اقتصاد وجود دارد که هر اقتصاددان و شخصی که به نوعی با مسائل اقتصادی در ارتباط هست باید از آنها اطلاع و آگاهی داشته باشد. نقدينگي مجموع پول و شبه پولي است كه در اقتصاد كشور جريان دارد. نقدینگی در اقتصاد ضریبی از پایه پولی است که توسط بانک مرکزی خلق شده است. حجم نقدینگی در یک اقتصاد باید متناسب با میزان تولید کالا و خدمات باشد. در غیر این صورت بدون تردید باعث تورم با رکود در تولید خواهد شد.در این مقاله سعی داریم تا نقدینگی، هدایت آن و تاثیر آن بر پولشویی را توضیح دهیم.

نقدینگی چیست؟

به حجم پول در گردش نقدینگی گفته می شود. حجم پول در گردش شامل دو مولفه پایه پولی (Monetary­­ Base) و ضریب فزاینده پولی است.

پایه پولی یا همان پول پر قدرت به مجموع اسکناس و مسکوک در گردش به علاوه سپرده بانکها نزد بانک مرکزی گفته می شود ولی این عامل به تنهایی حجم پول در گردش را تعیین نمی کند و ضریب فزاینده پولی ناشی از فعالیت های بانکهای تجاری و تعاملات اقتصادی مردم نیز به عنوان مولفه مهم نقدینگی عمل می کند به گونه اییکه اگر نرخ ذخیره قانونی بانکها نزد بانک مرکزی برایر (r) باشد حجم پول در گردش برایر نسبت پایه پولی (D) به نرخ ذخیره می باشد. به عبارتی حجم پول در گزدش برابر (D/r) خواهد بود.

واضح است که هر قدر نرخ ذخیره قانونی بانکها نزد بانک مرکزی بیشتر باشد قدرت تولید پول بانکها تضعیف شده و حجم کلی نقدینگی به سمت مقدار پایه پولی میل می کند.

عوامل تاثیر گذار بر نقدینگی

انواع نقدینگی

1- دارایی پولی

  • بخشی که از دارایی فیزیکی چون اسکناس و سکه تشکیل شده و به طور مستقیم در دسترس شخص می باشد.
  • بخش سپرده های دیداری که به طور غیرمستقیم در دسترس شخص قرار دارد. در واقع این دارایی همان حسابی است که در غالب حساب جاری نزد بانک افتتاح شده و شخص پول خود را در آن قرار میدهد.

2- دارایی شبه پول

دارایی شبه پولی در واقع همان حساب های سپرده کوتاه مدت و بلند مدتی هستند که توسط بانکهای عامل برای اشخاص مختلف افتتاح شده و آن اشخاص در قبال واگذاری پول به بانک و شارژ این حساب ها، در کوتاه مدت یا بلندمدت سود یا بهره ای را به میزان مشخص بر طبق مقررات بانک دریافت می کنند.

هدایت نقدینگی

هدایت نقدینگی در واقع راهکارها و چاره جویی هایی است که سبب میشود حجم نقدینگی موجود در جامعه بجای استفاده نادرست، راکد ماندن یا ایجاد ضرر و زیان، به سمت قسمتهایی هدایت شود که نیاز به آن داشته و به این ترتیب باعث دگرگونی و شکوفایی اقتصاد شده و به پیشرفت و رشد آن کمک کند.

این مفهوم در واقع برای کاهش اثر نقدینگی بر جامعه مطرح میشود. با افزایش نقدینگی اقتصاد تحت تاثیر قرار میگیرد و گاها موجب فروپاشی اقتصادی و سیاسی یک کشور نیز میشود.

با این اپلیکیشن ساده، هر زبانی رو فقط با روزانه 5 دقیقه گوش دادن، توی 80 روز مثل بلبل حرف بزن! بهترین متد روز، همزمان تقویت حافظه، آموزش تصویری با کمترین قیمت ممکن!

مهار رشد نقدینگی

1- بانک مرکزی به صورت یک نهاد مستقل و نه وابسته به دولت عمل کند چرا که در غیر این صورت بانک نمی تواند الزامات و قوانین خود را به درستی در سطح جامعه به مرحله اجرا در آورد و به نوعی دولت هر کجا که به مشکل بر بخورد چاره کار را در گرفتن وام از بانک مرکزی می داند.

2- از طرفی الزامی به تسویه بدهی خود در موعد مقرر نمیبیند و این یعنی تولید نقدینگی بیشتر توسط بانک برای جبران بدهی.

تله نقدینگی چیست؟

تله نقدینگی (Liquidity Trap) در واقع وضعیتی است که در آن افراد به جای سرمایه گذاری یا خرج کردن پول، آن را احتکار می‌کنند. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که نرخ بهره صفر است یا رکود اقتصادی به وجود آمده است. البته این وضعیت در کشورهایی اتفاق می افتد که نرخ تورم پایینی دارند. در زمان بروز تله نقدینگی، کارایی سیاست‌های پولی به شدت کاهش پیدا می‌کند و تاثیر سیاست‌های مالی بیشتر است.

تاثیر پولشویی بر حجم نقدینگی

زمانیکه پولی که از راه های غیر قانونی مانند قاچاق، مواد مخدر،آدم فروشی و غیره به دست می آید طی مراحلی به پول قانونی و مشروع تبدیل شود اصطلاحا پولشویی رخ میدهد. پشتوانه پول، داراییهای قانونی باشد؛ بخشهای غیر قانونی به عنوان پشتوانه نقدینگی محاسبه نمی شوند. همچنین هر چه بخشهای غیر قانونی افزایش یابد؛ با توجه به محدودیت منابع، نقدینگی نیز کاهش می یابد. از اینرو این ساختار نقدینگی، باعث کاهش بخشهای غیر قانونی می شود.

اما زمانیکه ایجاد نقدینگی در دست دولت و بر اساس تقاضا باشد، هر چه بخشهای غیر قانونی افزایش یابد؛ تقاضای نقدینگی بیشتر شده و به نفع دولت است؛ چون می تواند نقدینگی بیشتری ایجاد کند.از اینرو وجود این ساختار ظالمانه در نظام نقدینگی، باعث ایجاد و ادامه حیات بخشهای غیر قانونی می شود.از اینرو تا این نظام نقدینگی اصلاح نشود؛ تلاش جدی برای حذف این بخشهای غیرقانونی نیز انجام نمی شود.

بهترین سیاست برای جلوگیری از پولشویی، خارج کردن داراییهای غیر قانونی از پشتوانه نقدینگی است.

حرف آخر

رشد بی رویه نقدینگی، باعث رشد سریع تقاضا برای کالاها و خدمات شده و چون در کوتاه مدت عرضه کالا و خدمات محدود است این امر منجر به ایجاد تورم در اقتصاد می شود. کنترل حجم نقدینگی هدف نهایی کشورها برای رسیدن به اهداف کلان اقتصادی مثل ایجاد رشد در تولیدات، کنترل تورم، ایجاد موازنه در پرداخت های خارجی و ایجاد اشتغال است.

صورت جریان وجوه نقد چیست؟

صورت جریان وجوه نقد چیست؟

همان طور که در مقاله « صورت‌های مالی شرکت‌ها چیست؟ » توضیح دادیم، صورت‌های مالی یکی از ابزارهای مهم برای ارزیابی وضعیت شرکت‌ها هستند. ترازنامه ، صورت سود و زیان ، صورت سود و زیان جامع، صورت تغییرات در حقوق مالکانه و صورت جریان وجوه نقد جزو صورت‌های مالی اساسی هستند که هر کدام از آن‌ها اطلاعات مالی مهمی را نشان می‌دهند. در این مقاله در خصوص صورت جریان وجوه نقد بیشتر توضیح خواهیم داد.

صورت جریان وجوه نقد

صورت جریان وجوه نقد یا Cash Flow Statement یک صورت مالی است که نشان می‌دهد وجوه نقد شرکت از چه منابعی به دست آمده و در کجا صرف می‌شود. همه اطاعات ورودی و خروجی منابع مالی شرکت در دوره زمانی مشخص، در صورت جریان وجوه نقد قابل مشاهده است. ورودی‌های وجوه نقد شرکت حاصل از فعالیت‌ها و منابعی است که از سرمایه‌گذاری‌های خارجی به دست می‌آید. خروجی‌های وجوه نقد نیز وجوهی است که برای فعالیت‌های تجاری و سرمایه‌گذاری از شرکت خارج می‌شود. به عبارت دیگر، صورت جریان وجوه نقد تغییرات وجه نقد را در شرکت نشان می‌دهد.

افرادی که به دنبال اطلاعات مالی یک شرکت هستند با استفاده از صورت جریان وجوه نقد می‌توانند جریان ورودی و خروجی وجه نقد را بررسی کرده و سرعت گردش را در شرکت مشاهده کنند. این صورت مالی به آن‌ها کمک می‌کند که راه‌های درآمد شرکت را متوجه شده و سرمایه‌گذاری‌های آن را شناسایی و مخارج آن‌ را بررسی کند.

فعالان بازار سرمایه با توجه به جریان وجوه نقد یک شرکت درمی‌یابند که وضعیت نقدینگی شرکت به چه صورت است و ایا سرمایه‌گذاری در این شرکت با توجه به ورودی‌ها و خروجی‌های آن سودده است یا نه؟ همچنین با بررسی سرمایه‌گذاری شرکت می‌توانند فرصت‌های دیگر سرمایه‌گذاری را شناسایی کرده و آن‌ها را نیز در نظر قرار دهند.

اجزای صورت جریان وجوه نقد

صورت جریان وجوه نقد به سه بخش اصلی تقسیم می‌شود که براساس ماهیت تراکنش‌ها تعیین شده‌اند و عبارت هستند از:

  1. جریان‌های نقدی ناشی از فعالیت‌های عملیاتی (CFO)
  2. جریان‌های نقدی ناشی از فعالیت‌های سرمایه‌گذاری (CFI)
  3. جریان‌های نقدی ناشی از فعالیت‌های تأمین مالی (CFF)

در ادامه به توضیح هرکدام و زیربخش‌های اجزای صورت جریان وجوه نقد می‌پردازیم.

1 - جریان‌های نقدی ناشی از فعالیت‌های عملیاتی

جریان‌های نقدی ناشی از فعالیت‌های عملیاتی شامل درآمدهایی می‌شود که شرکت به صورت نقد از شمتریان خود دریافت کرده و شامل هزینه‌های می‌شود که به صورت نقد پرداخت شده است. این اطلاعات را از صورت سود وزیان می‌توان به دست آورد.

نقد حاصل از عملیات و پرداخت‌های نقدی بابت مالیات بر درآمد در بخش جریان‌های نقدی حاصل از فعالیت‌های عملیاتی ثبت می‌شود.

2 - جریان‌های نقدی ناشی از فعالیت‌های سرمایه‌گذاری

جریان‌های نقدی ناشی از فعالیت‌های سرمایه‌گذاری جریان وجوه نقدی است که به دارایی‌های غیرجاری یا ثابت مربوط است مانند خرید دارایی‌های غیرجاری مانند زمین، ملک، ماشین‌آلات و تجهیزات، سرمایه‌گذاری در سایر شرکت‌ها و مخارج سرمایه‌ای.

دریافت‌های نقدی حاصل از فروش دارایی‌های ثابت مشهود، پرداخت‌های نقدی برای خرید دارایی‌های ثابت مشهود، دریافت‌های نقدی حاصل از فروش سرمایه‌گذاری در املاک، پرداخت‌های نقدی برای تحصیل سرمایه‌گذاری در املاک، دریافت‌های نقدی حاصل از سود سهام و دریافت‌های نقدی حاصل از سود سایر سرمایه‌گذاری‌ها از جمله مواردی است که در بخش جریان‌های نقدی حاصل از فعالیت‌های سرمایه‌گذاری درج می‌شود.

3 - جریان‌های نقدی ناشی از فعالیت‌های تأمین مالی

جریان‌های نقدی ناشی از فعالیت‌های تأمین مالی بخشی از جریان‌های نقد است که مربوط به موارد تأمین نقدینگی از خارج شرکت است.

دریافت‌های نقدی حاصل از افزایش سرمایه، دریافت‌های نقدی حاصل از صرف سهام، دریافت‌های نقدی حاصل از فروش سهام خزانه، پرداخت‌های نقدی بابل اصل تسهیلات، پرداخت‌های نقدی بابت اصل اوراق مشارکت و پرداخت‌های نقدی بابت سود سهام جزو جریان‌های نقدی حاصل از فعالیت‌های تأمین مالی هستند.

در پایان همه موارد در این سه بخش، خاصل افزایش یا کاهش در موجودی نقد محاسبه می‌شود. سایر مواردی که در مربوط به جریان‌های نقد می‌شود باید به صورت جداگانه افشا شود. همچنین براساس استاندارهای حسابداری، معاملات غیرنقدی در صورت جریان وجوه نقد درج نمی‌شود و درصورت بااهمیت بودن آن در بخش یادداشت‌های توضیحی منعکس می‌شود.

در شکل زیر می‌توانید نمونه‌ای از صورت جریان وجوه نقد شرکت بورس کالای ایران برای دوره شش ماهه منتهی به 31 شهریور 1400 مشاهده کنید:

تهیه صورت جریان وجوه نقد

برای محاسبه و تهیه صورت جریان وجوه نقد می‌توان از دو روش مستقیم و غیرمستقیم استفاده کرد. لازم بعه ذکر است که این دو روش در گزارش بخش عملیاتی استفاده می‌شود و سایر بخش‌های وجوه نقد به صورت یکسان گزارش می‌شود.

روش مستقیم تهیه صورت جریان وجوه نقد

در روش مستقیم، وجوه نقد دریافتی و پرداختی براساس طبقات عمده افشا می‌شود. به این معنی که در ابتدا جریان‌های نقدی ورودی و جریان‌های نقدی خروجی فعالیت‌های عملیاتی ثبت می‌شود. به عبارت دیگر اقدامات خاص سرمایه‌گذاری و فعالیت‌های عملیاتی در روش مستقیم ثبت شده و پرداختی‌ها از دریافتی‌ها کسر می‌شود.

روش غیرمستقیم تهیه صورت جریان وجوه نقد

در روش غیرمستقیم، درآمد خالص و موارد کاهش ارزش درج می‌شود. در این مدل، فعالیت‌های عملیاتی براساس تعدیل سود عملیاتی و تبدیل آن به جریان وجوه نقد ناشی از عملیات افشا می‌شود. به عبارت دیگر سود یا زیان عملیاتی با انجام تعدیلاتی به خالص جریان‌های نقد ناشی از فعالیت‌های عملیاتی تبدیل می‌شود. این روش نسبت به روش مستقیم ساده‌تر بوده و کسب و کارهای کوچک از این روش بیشتر استفاده می‌کنند.

کلام آخر

صورت جریان وجوه نقد ابزاری است که عملکرد یک شرکت و توان ایجاد گردش وجوه نقد در آینده را نشان می‌دهد. برای نمونه ممکن است یک شرکت در حال فعالیت باشد و به نظر سودآورد بیاید اما به دلیل عدم انجام درست تعهدات مالی، وضعیت مطلوبی نداشته باشد که این موضوع تنها با بررسی صورت جریان وجوه نقد قابل پیگیری است. بنابراین فعالان بازار بورس و سهام که به دنبال سود هستند، این صورت مالی و سایر صورت‌های مالی را در نظر قرار دهند.

برای مشاهده صورت‌های مالی شرکت‌ها و صورت جریان وجوه نقد می‌توانید به سایت کدال مراجعه کنید.

نسبت P/E چیست؟

نسب p/e یا پی به ای در اصطلاح فارسی به نسبت قیمت به سود هر سهم گفته می شود. P/E مخفف عبارت price/earning per share می باشد.

همه افرادی که مدت زمان کوتاهی را در بورس سرمایه گذاری کرده اند و شناختی از آن دارند با جملاتی مثل p/e فلان سهم خیلی بالاست یا p/e این سهم پایین است آشنا هستند و این جملات را شنیده اند. این اصطلاح کاربرد زیادی بین سهامدارن بورس دارد.

ما قصد داریم در این مقاله به توضیح و بررسی کامل p/e بپردازیم تا افرادی که اطلاعات کمی در مورد این موضوع دارند به طور کامل با این نسبت آشنا شوند.

نسبت P/E یکی از فاکتورهای اصلی برای ارزشگذاری سهام ها می باشد. در این نسبت معمولا از سود تحقق یافته استفاده می شود و اگر اینگونه باشد نسبت پی به ای دقیق بدست می آید، اما اگر سهام داران از eps پیش بینی شده استفاده کنند، چون این عدد دقیق نیست و تقریبی است ممکن است p/e نیز به صورت دقیق بدست نیاید.

نسبت p/e

در برخی از مطالب دیده شده که به اشتباه این نسبت را نسبت قیمت به درآمد ذکر کرده اند. نسبت پی بَر ای همچنین برای مقایسه ارزش نسبی سهام یک شرکت با شرکت هم نوع خود و تحلیل فاندامنتال نیز مورد استفاده قرار می گیرد. این نسبت نشان ‌می‌دهد قیمت روز سهام زیر ارزش واقعی یا بالای ارزش واقعی می باشد.

نسبت P/E منفی چیست؟

با مشاهده نمودارهای سایت سازمان بورس، P/E های منفی زیادی را می توانید ببینید. منفی بودن p/e به این معناست که این سهام زیان ده می باشد.

P/E گروه چیست؟

علاوه بر p/e اختصاصی هر نماد، یک P/E گروه هم نیز وجود دارد. هر نماد در زیرمجموعه گروه خاص خود قرار می گیرد.

گروه بندی نمادها را با ورود به وب سایت www.tsetmc.com و باز کردن قسمت دیدبان بازار می توانید مشاهده کنید.

پی به ای گروه میانگین نماد زیرمجموعه های آن گروه است. پی بر ای هر نماد یک گروه را می توان با پی بر ای نمادهای دیگر همان گروه مقایسه نمود اما این مقایسه را نمی توان بین p/e یک نماد از یک گروه با گروهی دیگر مقایسه کرد.

انواع نسبت P/E کدامند؟

به طور کلی نسبت پی به ای را می توان به سه دسته اصلی دنباله دار، تحلیلی و میانگین تقسیم کرد.

دنباله دار

این نوع از p/e ساده ترین نوع آن است. نحوه محاسبه آن اینگونه است که قیمت روز سهم بر میزان سود هر سهم تقسیم شده و عدد بدست آمده P/E آن سهم است. تغییر در قیمت و میزان سود هر سهم بر پی بر ای آن سهم تاثیرگذار است.

تحلیلی

نام دیگر p/e تحلیلی، برآوردی یا پیشتاز است. این نوع با بکارگیری روش های حرفه ای و با در نظر گرفتن عواملی نظیر نرخ بهره بانکی، نرخ رشد سود شرکت، تورم و… بدست می آید.

عموما این نوع p/e در ارزش گذاری مورد استفاده قرار می گیرد. بعد از محاسبه این نوع P/E آن را در سود برآوردی سال آینده هر سهم (eps) شرکت ضرب می کنیم و ارزش شرکت بدست می آید.

میانگین

در p/e میانگین نیز قیمت سهام به روز محاسبه می شود اما این نوع EPS از میانگین سود محقق شده ۶ ماه گذشته و EPS پیش بینی شده ۶ ماه آینده تشکیل می شود تا هم بتوانیم از مزایای تحلیل های قبلی و هم تحلیل های آینده برای بررسی استفاده کنیم.

اگر شخص معامله گر بتواند اقدام به بررسی و پیش بینی EPS کند کمک زیادی برای ارزش گذاری درست قیمت و خرید به موقع سهام به خودش کرده است و سود خوبی به دست می آورد.

نسبت p/e گروه

تفاوت نسبت P/E تحلیلی و دنباله دار

تفاوت این دو این است که پی بر ای دنباله دار آن مقداری می باشد که در حال حاضر برای یک سهم قابل مشاهده است اماپی بر ای تحلیلی یا برآوردی آن است که انتظار می رود سهم در آینده به آن مقدار برسد.

مثلا هنگامی که پی بر ای سهمی در حال حاضر در بازار 10 است، منظور به پی بر ای دنباله دار و زمانی که ما برآورد کرده ایم که P/E این سهم باید به 12 برسد منظور تحلیلی است. (پس ما برآورد کرده ایم که نسب پی به ای این سهم رشد می کند)

برای خرید سهم فقط به P/E توجه نکنید

یکی از اشتباهات رایجی که سرمایه‌گذاران غیرحرفه‌ای مرتکب می‌شوند خرید سهام فقط به این دلیل که پی به ای آن بالا یا پایین است. توجه داشته باشید که ارزش‌ سنجی سهام فقط با توجه به شاخص‌های آسانی مثل p/e کوتاه فکری و مبتدی بودن شخص معامله گر را مشخص می کند.

p.e بالا به چه معناست؟

بعضی مواقع پی بر ای بالا ممکن است به معنی این باشد که قیمت سهام بیشتر از ارزش آن است، اما این معنی را نمی دهد که بعدا به سرعت پایین بیاید. از طرف دیگر، توجه داشته باشید که حتی اگر قیمت یک سهام کمتر از ارزش آن باشد امکان دارد مدت طولانی زمان ببرد تا بازار ارزش آن را اصلاح نماید و ارزش واقعی آن را به آن برگرداند.

تجزیه و تحلیل سهام امری بسیار پیچیده‌تر از دانستن چند نسبت ساده است و بهتر است برای این کار با کارشناسان حرفه ای مشورت کرده و از آنها مشاوره بگیرید.

نحوه محاسبه نسبت پی بر ای

روش های ارزش سنجی سهام

برای اینکه بتوانیم مشخص کنیم یک سهام تا چه حد برای یک سهامدار سودآور یا ارزشمند است باید آن سهام را ارزش سنجی کنیم و برای این کار پنج روش وجود دارد:

ارزش بازار

ارزش دفتری

ارزش جایگزینی

جریان نقد آزاد FCF

نسبت پی به ای

P/E بالا و پایین یعنی چه؟

برای درک بهتر این موضوع که نسبت پی به ای بالا بهتر است یا پایین می خواهیم برای شما یک مثال بزنیم:

زمانی که شما 120 تومان پول در بانک دارید و سود بانکی این مبلغ 20 درصد باشد، میزان سودی که به شما پس از یک سال تعلق می گیرد 24 تومان است. بر اساس محاسبات انجام شده p/e این سرمایه گذاری 6 می باشد. حال اگر قیمت یک سهم 1820 تومان و میزان سود هر سهم 120 تومان باشد طبق روش محاسباتی p.e این سرمایه گذاری 15.1 می باشد.

پی بر ای این سرمایه گذاری از پی بر ای سرمایه گذاری در بانک بیشتر است، یعنی سودی که از فعالیت اقتصادی این شرکت به شما می رسد از سود بانکی کمتر است. زمانی که شخصی اقدام به سرمایه گذاری در اینگونه شرکت ها را می کند، فقط باید به افزایش قیمت سهم در اثر عوامل دیگر فکر کند و نه شریک شدن در یک فعالیت اقتصادی.

نمایش p/e در نمودار

مفهوم tmm در نسبت پی بر ای چیست؟

مدل تی‌تی‌اِم یا TTM مخفف عبارت «Trailing Twelve Months» به معنی «دوازده ماهه گذشته» است. در حال حاضر شرکت‌های بورس موظف هستند تا عملکرد‌های سه ماهه خود را در صورت‌های مالی گزارش کنند که در ۴ دوره قابل محاسبه هستند.

در نتیجه تحلیل‌گران و معامله‌کننده‌های بازار بورس به سود سه ماه گذشته هر سهم دسترسی دارند (این اطلاعات در سایت TSETMC منتشر می‌شود). بنابراین در مدل TTM، می‌توان چهار دوره سه ماهه شرکت‌ها را که جمعاً ۱۲ ماه می‌شود، مورد بررسی قرار داده و براساس EPS این انواع جریان نقدینگی چهار دوره سه ماهه، سود سالیانه شرکت‌ها را ارزیابی کرد. اطلاعات محاسبه نسبت‌های «P/E» نیز در گزارش شرکت‌ها موجود است و می‌توان ارزش ذاتی سهام را به کمک فرمول‌های نامبرده در قسمت قبل، مورد محاسبه و بررسی قرار داد.

ممکن است ارزیابی با مدل TTM به نسبت روش قبل (گزارشات پیش‌بینی) کمی زمان برتر باشد، اما اطلاعات آن واقعی است و تحلیل‌گران با ارزیابی نتایج حقیقی شرکت‌ها به ارزش ذاتی سهام‌شان پی می‌برند، این در حالی‌ است که در روش قبل، همه چیز براساس پیش‌بینی‌ها انجام می‌شد و اطلاعات واقعی در دست نبود.

معایب نسبت p/e چیست؟

1- در محاسبه نرخ P/E شرکت، فقط قیمت و میزان درآمد آن محاسبه می‌شود. در حالی که توجه به میزان بدهی شرکت هم اهمیت بالایی دارد و اگر به آن توجه نکنیم، ریسک سرمایه‌گذاری خود را افزایش داده‌ایم.
2- نسبت P/E، میزان درآمد را ثابت در نظر می‌گیرد؛ در حالی که ممکن است درآمد شرکت افزایش یا کاهش یابد.
3- استفاده از این نسبت برای شرکت‌هایی مناسب است که درآمدهای خود را دقیق ارائه می‌کنند. ممکن است شرکت‌هایی میزان درآمد خود را دستکاری کنند، بنابراین، تنها اتکا به P/E، نمی‌تواند برای تصمیم‌گیری راجع به خرید یا فروش یک سهم، به ما کمک کند.
4- نسبت P/E نشان نمی‌دهد که آیا جریان نقدینگی شرکت در سال‌های آینده افزایش می‌یابد یا کاهش. به همین دلیل بهتر است میزان نقدینگی شرکت را هم بررسی کرده و در شرکتی سرمایه‌گذاری کنیم که جریان نقدینگی خود را رو به افزایش قرار دهد.
5- استفاده از نسبت پی بر ای برای ارزیابی ارزش یک سهم، شروع انواع جریان نقدینگی انواع جریان نقدینگی خوبی است. اما بزرگ‌ترین عیب نسبت P/E این است که درمورد رشد درآمد سهم در آینده، به ما چیز زیادی نمی‌گوید.

سوالات متداول

مدل TTM برای شرکت‌هایی که نوسان زیادی را در مسیر سوددهی خود طی می‌کنند، کاربرد ندارد؛ در واقع این روش برای تمام شرکت‌هایی که با دگرگونی‌های بسیاری در روند ایجاد سود و سایر فعالیت‌های خود روبه‌رو می‌شوند، بی فایده است.

نسبت P/E منفی به این معناست که شرکت دارای درآمد منفی است یا در حال از دست دادن پول است. این اتفاق ممکن است در دوره‌هایی برای شرکت ایجاد شود و ممکن است به دلایلی رخ دهد که خارج از کنترل شرکت است.
از طرفی، زمانی که شرکتی به طور پیوسته (چند سال متوالی) نسبت P/E منفی را نشان می‌دهد، به این معناست که شرکت سود انواع جریان نقدینگی انواع جریان نقدینگی کافی تولید نمی‌کند و ممکن است ورشکسته شود. باید آگاه باشیم که اگر شرکت به طور مداوم نسبت P/E منفی را نشان دهد، برای مثال 5 سال متوالی، می‌تواند نشان‌دهنده مشکلی در سیستم مالی شرکت باشد.
نسبت P/E همیشه نشان‌دهنده افزایش احتمال ورشکستگی شرکت نیست. ممکن است زمانی که شرکت در مسیر رشد قرار گرفته است، این نسبت در آن منفی شود.

بررسی طرح بانکداری در مجلس، ارتقای سلامت شبکه بانکی و تنظیم جریان نقدینگی؛ هدف طرح بانکداری، بانک مرکزی مسئول استقرار بانکداری اسلامی شد

با وجود مخالفت روسای پیشین بانک مرکزی، مدیران بانک ها و کارشناسان ارشد بانکی کشور، با بررسی طرح بانکداری و درخواست از آقای قالیباف برای خروج طرح از دستور کار، نمایندگان مجلس به بررسی طرح بانکداری پرداخته و در نشست علنی مجلس در جریان رسیدگی به گزارش شور دوم کمیسیون اقتصادی در مورد طرح بانکداری جمهوری اسلامی ایران با ماده یک آن با 198 رأی موافق، یک رأی مخالف و 9 رأی ممتنع از مجموع 222 نماینده حاضر در جلسه موافقت کردند.

اقتصاد گردان

اقتصادگردان- نمایندگان مجلس، ۴ هدف کمک و تحقق اهداف و احکام اقتصادی در قانون اساسی، ارتقای استقلال بانک مرکزی، ارتقای سلامت شبکه بانکی و مدیریت ایجاد اعتبار و تنظیم جریان نقدینگی در قانون بانکداری اسلامی را لحاظ کردند.

با پیشنهاد علی اکبر علیزاده برمی نماینده مردم دامغان در مجلس، جزء ۴ بند (ب) ماده ۳ طرح مذکور اصلاح شد.

وی در جریان ارائه پیشنهاد خود گفت: حفظ قدرت خرید مردم در قانون اساسی پیش بینی شده، اما هیچ یک از دستگاه ها در قبال حمایت از ارزش پول ملی مسئولیت ندارند و بانک مرکزی باید این وظیفه را برعهده بگیرد. پول به معنای قدرت خرید و تقویت سفره مردم است و زمانی که ارزش پول ملی تضعیف شود، تورم افزایش یافته و قدرت خرید مردم کاهش و سفره آنها کوچکتر می شود.

براساس ماده ۳ این طرح؛ الف) مسئولیت استقرار بانکداری اسلامی و برقراری مناسبات عادلانه در بخش پولی و بانکی اقتصاد کشور در چارچوب قوانین، برعهده بانک مرکزی است.‌
ب) بانک مرکزی باید اهداف زیر را محقق کند:۱- کنترل تورم و ثبات سطح عمومی قیمت‌ها؛۲- ثبات و سلامت شبکه بانکی و سایر «اشخاص تحت نظارت»؛۳- حمایت از رشد اقتصادی و اشتغال۴. حفظ و ارتقای ارزش پول ملی.
نمایندگان مجلس شورای اسلامی بانک مرکزی را مسئول استقرار بانکداری اسلامی و برقراری مناسبات عادلانه در بخش پولی و بانکی کشور کردند.
نمایندگان مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی (یکشنبه)، گزارش شوردوم کمیسیون اقتصادی در مورد طرح بانکداری جمهوری اسلامی ایران را بررسی کرده و ماده ۳ این طرح را به تصویب رساندند.
در ماده یک آمده است: ‌اصطلاحات به کار رفته در این قانون، در معانی زیر به‌کار رفته‌اند:الف. بانک مرکزی: بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران. ب. هیأت عالی: هیأت عالی بانک مرکزی. پ. رئیس‌کل: رئیس‌کل بانک مرکزی. ت. معاون سیاست‌گذاری پولی: معاون سیاست‌گذاری پولی بانک مرکزی. ث. معاون تنظیم‌گری و نظارت: معاون تنظیم‌گری و نظارت بانک مرکزی. ج. شورای فقهی: شورای فقهی بانک مرکزی.
چ. عملیات بانکی: دریافت سپرده از اشخاص حقیقی یا حقوقی و اعطای تسهیلات یا ایجاد اعتبار. ح. خدمات بانکی: مجموعه اقداماتی غیر از عملیات بانکی، نظیر صدور ضمانت‌نامه و گشایش اعتبار اسنادی که مؤسسه اعتباری می‌تواند در چهارچوب دستورالعمل‌های اعلامی بانک مرکزی به مشتریان ارائه دهد و در قبال آن کارمزد دریافت کند.
خ. مؤسسه اعتباری: در این قانون، به اشخاص حقوقی که با مجوز بانک مرکزی یا به موجب قانون، تحت عنوان «بانک» یا «مؤسسه اعتباری غیربانکی» به انجام عملیات بانکی مبادرت می‌نمایند، مؤسسه اعتباری اطلاق می‌شود. مؤسسه اعتباری می‌تواند مشتمل بر انواع مختلفی از جمله تجاری، تخصصی، توسعه‌ای، مشارکتی، جامع و یا قرض‌الحسنه باشد و به صورت حقیقی یا مجازی، و در سطوح بین‌المللی، ملی یا منطقه‌ای فعالیت کند. ویژگی ها و شرایط تأسیس و فعالیت انواع مؤسسه اعتباری به تصویب هیأت عالی می‌رسد.
د. شبکه بانکی: مجموعه مؤسسات اعتباری که به موجب قانون یا با مجوز بانک مرکزی به انجام عملیات بانکی اشتغال دارند.
ذ. «اشخاص تحت نظارت»: کلیه مؤسسات اعتباری، صندوق‌های قرض‌الحسنه، تعاونی‌های اعتبار و سایر مؤسسات سپرده‌پذیر؛ شرکت‌های واسپاری(لیزینگ)؛ صرافی‌ها؛ شرکت‌های مدیریت دارایی‌های مؤسسات اعتباری؛ شرکت‌های اعتبارسنجی ارائه‌دهنده خدمات به مؤسسات اعتباری؛ و سایر اشخاصی که به انجام عملیات یا ارائه خدمات بانکی، ارائه ابزارهای پرداخت و سایر فعالیت‌های مرتبط اشتغال دارند، در این قانون، با عنوان «اشخاص تحت نظارت» یاد می‌شوند. تشخیص مصادیق، برعهده بانک مرکزی است.
ر. «اشخاص مرتبط»: اشخاص حقیقی یا حقوقی که به‌نحوی از انحاء، نظیر داشتن رابطه خویشاوندی، مالکیتی، نیابتی یا مدیریتی بتوانند به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم بر تصمیم‌گیری‌های «اشخاص تحت نظارت» اعمال نفوذ نمایند. تشخیص مصادیق برعهده بانک مرکزی است.
ز. گزیر: مجموعه اقداماتی است که تحت راهبری بانک مرکزی به‌منظور صیانت از منافع عموم و حفظ ثبات مالی در خصوص مؤسسات اعتباری که با مشکل نقدینگی مواجه شده یا در معرض ورشکستگی قرار گرفته‌اند، در چارچوب قانون به مورد اجرا گذارده می‌شود.
ژ. سهامدار مؤثر: در این قانون، منظور از سهامدار مؤثر سهامداری است که به تشخیص بانک مرکزی، یک یا چند عضو هیأت‌مدیره «شخص تحت نظارت» به تنهایی توسط او انتخاب می‌شود.
در ادامه نمایندگان ماده 2 طرح بانکداری اسلامی را مورد بحث و بررسی قرار دادند و در نهایت این ماده را با 175 رأی موافق، 10 رأی مخالف و 10 رأی ممتنع از مجموع 240 نماینده حاضر در جلسه تصویب کردند.
این ماده بر اهداف زیر تاکید دارد؛ الف. کمک به تحقق اهداف و احکام اقتصادی مندرج در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به‌ ویژه بند(5) اصل چهل و سوم قانون اساسی، انواع جریان نقدینگی و سیاست‌های کلی نظام به‌ویژه بندهای (1) و (9) سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی؛
ب. ارتقای استقلال، اقتدار، کارآمدی و پاسخگویی بانک مرکزی؛پ. ارتقای سلامت، اثربخشی و پاسخگویی شبکه بانکی؛ت. مدیریت ایجاد اعتبار و تنظیم جریان نقدینگی کشور، به‌منظور هدایت تسهیلات و اعتبارات در جهت توسعه زیرساخت‌ها و صنایع اساسی و تأمین مالی سالم، پایدار و عادلانه واحدهای اقتصادی و خانوارها و جلوگیری از تمرکز ثروت.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.