خالق بیت کوین شناسایی شد


کریگ رایت ادعا میکرد ساتوشی ناکاموتو است

ایلان ماسک خالق بیت کوین رو شناسایی کرد؟ | ادعای عجیب ثروتمندترین فرد جهان درباره ساتوشی ناکاموتو

ایلان ماسک به عنوان ثروتمندترین فرد جهان و یکی از طرفداران پر و پا قرص ارزهای مجازی، مدعی است که خالق بیت کوین را شناسایی کرده است.

به گزارش همشهری آنلاین، فارس به نقل از راشاتودی نوشت: ایلان ماسک به عنوان ثروتمندترین فرد جهان و بنیانگذار شرکت خودروسازی تسلای آمریکا می گوید توانسته هویت واقعی ساتوشی ناکاموتو را که خالق بیت کوین به عنوان بزرگترین ارز مجازی جهان است را شناسایی کند.

ایلان ماسک مدعی شده نیک سزابو که یک کارشناس مرموز در بازار ارز مجازی محسوب می شود احتمالا خالق اصلی بیت کوین است.

ماسک در این گفت و گو با لکس فریدمن، که وی هم یک کارشناس در حوزه ارزهای مجازی است، و شب گذشته انجام شد تاکید کرده است شما باید به روند تکامل ایده‌ها پیش از شکل گیری بیت کوین نگاه کنید و ببینید چه کسی این ادعاها را ارايه داده است.

ایلان ماسک همچنین در این گفت‌وگو این موضوع را که وی ساتوشی ناکاموتو واقعی و خالق بیت کوین است را به طور کامل رد کرد و گفت اگر وی ناکاموتو بود این موضوع را پنهان نمی کرد.

ثروتمندترین فرد جهان تاکید کرده است که البته وی به طور دقیق نمی داند چه کسی بیت کوین را خلق کرده اما تيوری‌های سزابو به نظر می رسد که در موضوع خلق بیت‌کوین و در واقع ساختار ارزهای مجازی بنیادی بوده است.

ساتوشی ناکاموتو بیت‌کوین را چگونه خلق کرد؟

حامد صاحبی / انتشارات دانشگاه کلمبیا، اخیراً در سال ۲۰۱۶ کتابی را با عنوان «تحول پول» منتشر کرده که در آن سیر تحول پول از دوران باستان تا عصر بیت‌کوین بررسی شده است. دیوید اورل، ریاضیدان و نویسنده کانادایی و متخصص پیش‌بینی سیستم‌های پیچیده اقتصادی و رومن کلوپاتی، محقق و مدرس حوزه مالی و پولی اهل جمهوری چک، نویسندگان این کتاب هستند. کتابی که ضمن مرور تاریخچه تحولات پول، تحلیل خاص نویسندگان را نیز ارائه می‌کند که با مروری بر نظرات آن‌ها می‌توان حدس زد که احتمالاً بخشی از آن در چارچوب جریان اصلی علم اقتصاد نیست. آنچه پیش‌رو دارید ترجمه فصل نهم این کتاب است.

به گمانم اینترنت یکی از نیروهای اصلی برای تقلیل دادن نقش دولت خواهد بود. تنها مشکلی که هست و آن هم به‌زودی برطرف می‌شود، وجود یک واحد پول الکترونیکی معتبر است، روشی که از طریق آن بتوانید دارایی‌ها را روی اینترنت از الف به ب انتقال دهید، بدون آنکه الف، ب را یا ب، الف را بشناسد، روشی که در آن بتوانم یک اسکناس ۲۰ دلاری را به شما بدهم و هیچ جا ثبت نشده باشد که این پول از کجا آمده… البته که این روش سویه‌ای منفی هم دارد. معنایش این خواهد بود که گانگسترها و کسانی که در کار معاملات غیرقانونی‌اند، راحت‌تر می‌توانند به کسب‌وکارشان ادامه دهند.

مشکل اصلی پول فعلی اعتمادی است که باید برای کارآمدی‌اش وجود داشته باشد. باید به بانک مرکزی اعتماد کرد که ارزش پول را پایین نیاورد، اما تاریخچه پول‌های بی‌پشتوانه پر از اعتمادشکنی است. باید به بانک‌ها اعتماد کرد که از پولمان نگهداری کنند و به‌صورت الکتریکی انتقالش دهند، اما آن‌ها پولمان را به شکل حباب‌های اعتباری وام می‌دهند و همیشه ذخیره‌شان کسری از آن چیزی است که باید باشد. باید در مورد حریم شخصی‌مان به آن‌ها اعتماد کنیم، باید به آن‌ها اعتماد داشته باشیم که اجازه نمی‌دهند دزدهای هویت حساب‌هایمان را خالی کنند… با یک واحد پولی الکترونیکی که اساسش اثبات رمزنگاری‌شده است و نیازی به اعتماد به یک نفر سوم واسط ندارد، جای پول امن و انتقالش بی‌دردسر خواهد بود.»

جادوی ناکاموتو

در سال ۲۰۰۸، انحصار پولی بانک‌ها و دولت‌ها به ناگهان به چالش کشیده شد، آن هم از سوی چیزی که در ابتدا به‌نظر تنها بازیچه‌ای برای گیک‌ها و آنارشیست‌های سایبری بود. با نگاهی دیگر به موضوع این‌طور به‌نظر می‌رسد که بیت‌کوین، یا به‌طورکلی واحدهای پولی سایبری، پاسخی بی‌نقص برای بیشتر مشکلات نظام اقتصادی فعلی است، مشکلاتی که مردم کم‌کم آن‌ها را به‌عنوان نتایج بحران مالی تشخیص دادند و به باد انتقاد گرفتند. در نتیجه، مثل رعدوبرقی وسط آسمان صاف، این پول‌ها همزمان به‌طورجدی از سوی رسانه‌های جریان اصلی و وال‌استریتی‌ها موردبحث قرار گرفت. بعضی‌ها پیش‌بینی می‌کردند که حیاتی کوتاه‌مدت داشته باشد و بعضی دیگر پتانسیل‌های انقلابی‌اش را تحسین می‌کردند، یا علیه آن هشدار می‌دادند.

سال‌ها از آن زمان گذشته و بیت‌کوین، نماد واحد پولی سایبری، هنوز تا حد زیادی ابزاری به حساب می‌آید برای خرید اسلحه و مواد از تاریک‌ترین گوشه‌های اینترنت. بااین‌حال همزمان، بزرگ‌ترین شرکت‌ها هم ازجمله بانک‌هایی مانند جی‌پی مورگان، سراغ موضوع رفته‌اند، حالا یا با پذیرفتن این واحد پولی، یا با کندوکاو در منطقش. بحران بزرگ مالی سال ۲۰۰۸-۲۰۰۷ خیلی از مردم را نسبت به نظام مالی جهان و حتی خود مفهوم پول بدبین کرد؛ اما یک نفر یا یک گروه (برای جمله‌بندی راحت‌تر تصور می‌کنیم که او یک نفر است) تحت اسم ژاپنی ساتوشی ناکاموتو، تصمیم گرفت خودش شخصاً دست‌به‌کار شود و واحد پولی کاملاً تازه‌ای طراحی کند که به‌جای بانک‌های مرکزی و خصوصی توسط مردم ضرب می‌شد، یا دقیق‌تر با کامپیوترهای مردم. واحد پولی الکترونیکی که به اسم بیت‌کوین شناخته می‌شود، برای اولین بار در سال ۲۰۰۸ در مقاله‌ای آنلاین نوشته ناکاموتو مطرح شد و نرم‌افزار اوپن سورس برای به کار انداختنش در سال جدید میلادی عرضه شد.

در سوم ژانویه، برای نشان‌گذاری زمانی کدی که سازنده اولین کوین‌ها (یا همان بلوک‌های اولیه) بود، ناکاموتو از یکی از عناوین روزنامه تایمز که روح زمانه را در خود داشت هم استفاده کرد: «وزیر اقتصاد در آستانه دومین کمک مالی به بانک‌ها». در گذشته واحدهای پولی دیگری نیز پیشنهاد شده بودند و بسیاری از المان‌های طراحی بیت‌کوین از دل جنبش‌های سایبرپانک آنارشیستی / رمزنگاری دهه ۱۹۹۰ بیرون آمدند، دوره‌ای که بذر ویکی‌لیکس ژولیان آسانژ هم کاشته شد؛ اما ناکاموتو اولین کسی بود که این واحد پولی را کارآمد کرد. البته که ابداعش در زمان مناسبی هم ظهور کرد. درست زمانی که نظام مالی در روزهای حضیضش بود، واحد پولی‌ای پیدا شده بود که برایش تنها باید به یک الگوریتم اعتماد می‌کردی.

خود او در مطلبی برای معرفی بیت‌کوین می‌نویسد: «با یک واحد پولی الکترونیکی که اساسش اثبات رمزنگاری‌شده است و نیازی به اعتماد به یک نفر سوم واسط ندارد، جای پول امن و انتقالش بی‌دردسر خواهد بود.»

این‌طور نبود که بیت‌کوین بلافاصله وارد کار شود. در ژانویه همان سال، ناکاموتو برنامه‌اش را به راه انداخت و برای خودش نزدیک به ۴۳۰۰۰ بیت‌کوین تولید کرد یا «ضرب زد». همان‌طور که در ادامه به آن خواهیم پرداخت، هدف الگوریتم استخراجی اداره نظام پرداختی است و بیت‌کوین‌ها مزد این کارند. بیت‌کوین‌ها به‌نفسه ارزشی نداشتند، چرا که نمی‌شد آن‌ها را خرج چیزی کرد، به همین خاطر ناکاموتو ده‌تای آن‌ها را به کدنویسی به اسم هال فینلی داد که در یک فروم بحث و گفت‌وگو با او آشنا شده بود.

فینی الگوریتم استخراجی را آزمایشی کرد، به اشکال‌زدایی‌اش کمک کرد و با به کار انداختنش برای یک هفته، نزدیک به هزار کوین تولید کرد، بعد وقتی که دید این تراکم عددی بزرگ فن کامپیوترش را از پا درآورده، کار را متوقف کرد. تا آن زمان دیگر اجتماعی از کاربران در حال ایجاد شدن بود. (فینلی در سال ۲۰۱۴ به خاطر بیماری ALS (اسکلروز جانبی آمیوتروفیک) جانش را از دست داد، از بیت‌کوین‌های ذخیره کرده‌اش استفاده کردند و جسد او را منجمد کردند به این امید که در آینده درمانی پیدا شود و او را از نو زنده کنند.) هر بار که کامپیوتری به شبکه وصل می‌شد، کار استخراج پله‌پله سخت‌تر می‌شد و به توان کامپیوتری و الکتریسیته بیشتری برای تولید همان مقدار قبل لازم بود.

در اکتبر آن سال، کاربران، وب‌سایتی را راه‌اندازی کردند که هزینه الکتریسیته موردنیاز برای ضرب زدن یک کوین را اعلام می‌کرد. آن زمان هزینه برای هر بیت‌کوین، حدود ۰۰۰۸ /۰ دلار بود، در نتیجه هر هزار کوین ارزشی برابر ۸۰ /۰ دلار داشت. نظریه ارزش کار در مورد بیت‌کوین مصداق پیدا می‌کند، اگر بخواهیم کار کامپیوترها را کار به حساب بیاوریم. همین که قیمت مشخص شد، مردم شروع به دادوستد کردند. ارزش مدام متغیر بود اما خب همه‌چیز هنوز یک بازی به حساب می‌آمد. دست‌کم تا بیست‌ودوم ماه می ۲۰۱۰، وقتی که لازلو هانیچ، مهندس نرم‌افزار اهل فلوریدا، با پست درخواستی در فروم بیت‌کوین، با ۱۰ هزار بیت‌کوین توانست دو تا پیتزا بخرد. کسی در بریتانیا بیت‌کوین‌های او را پذیرفت و در ازایش با کارت اعتباری پیتزاها را از رستورانی در جکسون‌ویل سفارش داد. بیت‌کوین‌ها داشتند اولین قدم‌هایشان را برمی‌داشتند و از جهان مجازی به دنیای واقعی می‌آمدند، حالا آن‌ها هم برای خودش «چیزی» بودند. قصد هم نداشتند عقب بروند. در زمان این نوشته، ارزش بیت‌کوین‌های پرداخت‌شده برای آن دو پیتزا بیش از یک میلیون دلار است.

بیت‌کوین‌ها

هانیچ بیت‌کوین‌های زیادی داشت، چرا که کاری کرده بود که کارت گرافیکی کامپیوترش محاسبات را انجام دهد و در نتیجه سرعت استخراج را بالا برده بود. این معادلی دیجیتال برای سرمایه‌گذاری روی یک روش اکتشافی تازه بود و رقابتی میان استخراج‌کننده‌ها ایجاد کرد که باعث شد ارزش بیت‌کوین همین‌طور بالا و بالاتر برود. اگرچه کیلر اپ (killer app) بیت‌کوین که باعث استفاده گسترده آن شد، نه پیتزا که مواد مخدر از آب درآمد. همان‌طور که میلتون فریدمن پیش‌بینی کرده بود، کسانی که بیش از همه به این واحد پولی اقبال نشان دادند «گانگسترها» بودند «و کسانی که در کار معاملات غیرقانونی‌اند». بدنام‌ترین نمونه، سایتی بود بر پایه بیت‌کوین به اسم راه ابریشم (Silk Road) که بر مواد مخدر تمرکز داشت. سایت که در مارس ۲۰۱۱ راه افتاد، خیلی زود محبوب شد و یک میلیون حساب در آن ایجاد شد و تا سال ۲۰۱۳ معاملات پرسروصدایی داشت تا خالق بیت کوین شناسایی شد خالق بیت کوین شناسایی شد اینکه بالاخره اف‌بی‌آی برای تعطیل کردنش اقدام کرد.

بنیان‌گذار سایت، رأس اولبریخت به پول‌شویی، همدستی در قاچاق مواد مخدر و سعی در برنامه‌ریزی برای قتل شش نفر متهم شد. هیچ مدرکی مبنی بر اینکه قتل‌ها واقعاً اتفاق افتاده‌اند وجود ندارد، البته درست ماه بعدش سایت تازه‌ای به اسم Kuwabatake Sanjuro برای رسیدگی به این نیاز راه‌اندازی شد. یکی از روشن‌ترین توضیحات در مورد نحوه کار بیت‌کوین در اظهارنامه اف‌بی‌آی به دادگاه محلی نیویورک آورده شده است.

آن‌طور که اف‌بی‌آی برای قاضی و هیئت‌منصفه که احتمالاً فکر می‌کردند با یک مواد روان‌گردان تازه طرف‌اند، توضیح می‌دهد، بیت‌کوین: «شکلی از واحد پولی مرکززدایی ‌شده است که تنها بر روی اینترنت وجود دارد و به‌هیچ‌وجه فیزیکی نیست. این واحد پولی از سوی هیچ دولت، کمپانی یا بانکی صادر نشده، بلکه به‌صورت خودکار از طریق نرم‌افزاری کامپیوتری تولید و کنترل می‌شود و در شبکه‌ای همتا به همتا (P2P) به کار گرفته می‌شود.» و مثل سایت قدیمی Napster که مردم توی آن با هم آهنگ ردوبدل می‌کردند، اینجا پول مجازی ردوبدل می‌کنند، پولی که می‌شود از آن برای خرید چیزهای واقعی مثل پیتزا و مواد مخدر استفاده کرد.

برای به دست آوردن بیت‌کوین، کاربر به‌طورمعمول باید آن را از «صراف» بیت‌کوین بخرد. صراف‌های بیت‌کوین برای دریافت کارمزدشان، روش‌های پرداختی معمول را می‌پذیرند (مثل پول نقد و انتقال اعتبار و…) و پول را با تعداد مشابه بیت‌کوین که نرخ مبادله‌ای نوسانی دارد، مبادله می‌کنند. صراف‌ها پرداخت بیت‌کوینی را هم می‌پذیرند و در ازایش واحدهای پولی معمول را می‌پردازند و باز حق‌الزحمه‌ای هم دریافت می‌کنند. بیت‌کوین‌ها در کیف پول بیت‌کوین ذخیره می‌شوند که نوعی حساب کاربری محافظت‌شده است که از طریق رمز شخصی‌ای که در فایلی متنی آمده قابل‌دسترسی است. برای پرداخت، کامپیوتر کاربر جزییات معامله را در شبکه P2P منتشر می‌کند. اطلاعات همراه با امضایی الکترونیک است که حساب منتشرکننده را مشخص می‌کند اما هویت شخصی‌اش را آشکار نمی‌سازد.

گاهی به بیت‌کوین «پول رمزی» (cryptocurrency) می‌گویند، چرا که از روش‌های رمزنگاری برای امنیت و ناشناس ماندن بهره می‌برد: «تنها اگر یک نفر هویت‌های مرتبط با هر بیت‌کوینی را که در مجموعه‌ای از مبادلات دخیل است بداند، آن‌وقت می‌شود دارایی‌ها را در سیستم ردیابی کرد.» اگرچه صرافی‌ها برای باز کردن حساب اغلب اطلاعات شخصی را دریافت می‌کنند. دیگر کامپیوترهای شبکه یا استخراج‌کننده‌ها، جزییات پرداخت را بررسی می‌کنند و آن‌ها را در دفتری همگانی که به «زنجیره بلوک‌ها» شناخته می‌شود، به ثبت می‌رسانند که درواقع دفتر ثبتی برای همه تبادلات بیت‌کوینی در تاریخچه این نظام پولی است.

پایگاهی از داده‌ها وجود دارد که تبادلات را در خود نگه می‌دارد، آن هم نه با پاک کردن یا اصلاح کردن چیزهای ثبت‌شده، بلکه با بزرگ‌تر و بزرگ‌تر شدن. حافظه‌اش تا اولین بلوک عقب می‌رود، برای همین همیشه می‌داند که کوین‌ها کجا هستند یا از کجا آمده‌اند. زنجیره بلوک‌ها، ابداع مهمی بود که وجود بیت‌کوین را ممکن می‌کرد، چون همان‌طور که اف‌بی‌آی عنوان می‌کند، «جلوی کلاه‌برداری را می‌گیرد و اجازه نمی‌دهد که یک کاربر بیت‌کوین‌هایش را بیش از یک‌بار مصرف کند.» هر ۱۰ دقیقه بلوکی از تبادلات تأیید می‌شود، بازه زمانی‌اش مشخص می‌شود و به زنجیره بلوک‌ها اضافه می‌شود.

حالا در اوایل سال ۲۰۱۶، حجم زنجیره بلوک‌ها به بیش از ۵۰ گیگابایت رسیده است و همین‌طور در حال بیشتر شدن است. در نتیجه بیت‌کوین هم عمومی است و هم محرمانه و خصوصی، دفتر کلش همگانی است، اما آدرس‌هایش ناشناس و محرمانه‌اند. وظیفه اضافه کردن بلوک‌ها مصنوعاً دشوار شده و استخراج‌کننده‌ها باید به‌اصطلاح «اثبات عمل» انجام دهند که چیزی است شبیه سکه‌ای را میلیون‌ها بار به هوا انداختن (البته به شکل الکترونیکی) تا به تعداد مشخصی شیر یا خط پشت سر هم بیاید. توان محاسبه‌ای که برای این کار نیاز است، زنجیره بلوک‌ها را ارزشمند می‌کند و باعث می‌شود ساخت نسخه‌ای تقلبی از آن به لحاظ اقتصادی صرفه نداشته باشد. استخراج‌کننده‌ها به‌عنوان پاداش به اتمام رساندن کارشان، تعداد مشخصی بیت‌کوین تازه ضرب شده دریافت می‌کنند. این یک‌جور حق‌الضرب است و چون اضافه شدن کوین‌های تازه، ارزش کوین‌های موجود را کم می‌کند، هزینه‌اش روی شبکه تقسیم می‌شود. دشواری کار مدام بیشتر می‌شود تا هرقدر هم که کامپیوترها سرعت بیشتری پیدا کنند، زنجیره بلوک‌ها همچنان هر ۱۰ دقیقه یک‌بار به‌روز شود.

استخراج کار پرهزینه‌ای است چرا که در حال حاضر برای انجام دادن کارآمد آن به تسهیلاتی تمام‌وقت نیاز است؛ انبارهایی با هواکش‌های قوی که انباشته از ردیف کامپیوترهاست و همچنین میزان بالایی از برق. البته که از نظر محیط‌زیستی هم مشکلاتی وجود دارد. محبوب‌ترین جاها در حال حاضر ایسلند (به‌خاطر انرژی حرارتی ارزان) و ایالت واشنگتن (به‌خاطر انرژی آبی ارزان) است. این خرج را می‌شود هزینه حفظ اعتماد در شبکه دانست که در کامپیوترها و با گیگاوات محاسبه می‌شود، اما می‌تواند ازجمله مشکلات رقابتی برای بیت‌کوین باشد که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.

در نتیجه، در ضرب کردن بیت‌کوین تازه، مانند کشف طلا عنصر اتفاق نقش تعیین‌کننده‌ای دارد اما در نهایت برد با استخراج‌کننده‌های بزرگ است. درنتیجه منبع تولید پول غیرمتمرکز است و اجازه دارد که به مرور گسترش پیدا کند. بااین‌حال سیستم طوری طراحی شده که تعداد بیت‌کوین‌ها نتواند از ۲۱ میلیون فراتر برود. تا اینجا دوسوم راه را پیش آمده‌ایم، انتظار می‌رود که رسیدن به این محدودیت تا حدود سال ۲۱۴۰ به طول بینجامد، بعدازآن استخراج‌کننده‌ها فقط حق مبادله دریافت می‌کنند که در حال حاضر خیلی کم و نزدیک به صفر است. با نزدیک‌تر شدن به مرز محدودیت، کارمزدها باید بالاتر برود، البته اینکه تا چه حد بالا برود جای بحث دارد. در اصل، کاربران می‌توانند قواعد را تغییر بدهند و کوین‌های بیشتری ضرب کنند، اما فقط درصورتی‌که ۵۱ درصد از نیروهای محاسبه‌گر فعال در شبکه با این کار موافق باشند (یکی از نقاط ضعف احتمالی می‌تواند این باشد که یک کنسرسیوم سیستم را در دست بگیرد).

در نتیجه سیستم طوری طراحی شده تا بتوان در آن مبادلاتی امن و ارزان و به روشی کاملاً مرکززدایی‌شده داشت. Napster بسته شد چرا که از سروری مرکزی اداره می‌شد، اما حیات بیت‌کوین روی اینترنت است. به‌نظر یکی از قضاتی که به اظهارنامه اف‌بی‌آی گوش می‌داد، این سیستم به نوعی شبیه به توطئه‌ای فاسد بود که موضوعی جالب‌توجه است، چرا که بسیاری از طرفدارانش، چنین نظری درباره نظام بانکی فعلی دارند.

«مهر» بیت‌کوین را دولت یا بانک مرکزی نمی‌زند، بلکه مهرش زنجیره بلوک‌هایی زمان‌بندی‌شده است که به تأیید شبکه رسیده. یک بیت‌کوین دارای هیچ ارزش ذاتی نیست، مانند پول بی‌پشتوانه‌ای مثل دلار، ارزشش را از بازارهایی به دست می‌آورد که خودش آن‌ها را ایجاد کرده. برخلاف واحد پول سنتی، (هنوز) از سمت دولت صادر نشده و برای پرداخت مالیات پذیرفته نمی‌شود. به‌خاطر اوپن سورس بودن کدش، هر کسی می‌تواند آن را دانلود کند و با آن بازی کند و همان‌طور که در ادامه به آن خواهیم پرداخت، بیت‌کوین همین حالا هم باعث ایجاد نسخه‌های کپی و متفاوتی شده است که به «آلتکوینز» (altcoins) معروف‌اند، اما در حال حاضر بیت‌کوین از رقبای دیگرش بی‌اندازه بزرگ‌تر است و مزیت بنیان‌گذار بودن را هم دارد.

نشانی کدهای اولیه، از همان اولین بلوک در زنجیره بلوک‌ها نوشته شده و نسبتاً راحت می‌شود فهمید که متعلق به کدام ناشناس‌اند و آیا آن‌ها از مجموعه رفته‌اند یا نه. ساتوشی ناکاموتو دیگر با جامعه بیت‌کوین در ارتباط نیست، آخرین ای‌میل شناخته‌شده او مربوط به آوریل ۲۰۱۱ است، اما باور آن می‌رود که یکی از میلیونرهای بیت‌کوین باشد که در روزهای اوج این واحد پولی به معنای میلیاردر در مقیاس دلار بود. (ناکاموتو در ژاپنی می‌تواند به معنای «مرکزی» باشد و ساتوشی به معنای «اطلاعات» است، در نتیجه می‌تواند به آژانس اطلاعات مرکزی یا سازمان سیا اشاره داشته باشد.) زمان مشخص می‌کند که این سیستم دوام خالق بیت کوین شناسایی شد خواهد آورد یا نه اما به‌طورکلی به‌نظر نمی‌رسد که واحدهای پولی سایبری به این زودی‌ها از دور خارج شوند، آن هم نه فقط به خاطر معاملات غیرقانونی یا فرار از مالیات.

ایلان ماسک خالق بیت کوین را شناسایی کرد

ایلان ماسک مدعی شده نیک سزابو که یک کارشناس مرموز در بازار ارز مجازی محسوب می شود احتمالاً خالق اصلی بیت کوین است.

به گزارش تامین یاران، ایلان ماسک به عنوان ثروتمندترین فرد جهان و بنیانگذار شرکت خودروسازی تسلای آمریکا می گوید توانسته هویت واقعی ساتوشی ناکاموتو را که خالق بیت کوین به عنوان بزرگترین ارز مجازی جهان است را شناسایی کند.

ایلان ماسک مدعی شده نیک سزابو که یک کارشناس مرموز در بازار ارز مجازی محسوب می شود احتمالاً خالق اصلی بیت کوین است.

ماسک در این گفت و گو با لکس فریدمن، که وی هم یک کارشناس در حوزه ارزهای مجازی است، و شب گذشته انجام شد تاکید کرده است شما باید به روند تکامل ایده‌ها پیش از شکل گیری بیت کوین نگاه کنید و ببینید چه کسی این ادعاها را ارائه داده است.

ایلان ماسک همچنین در این گفت‌‌و‌گو این موضوع را که وی ساتوشی ناکاموتو واقعی و خالق بیت کوین است را به طور کامل رد کرد و گفت اگر وی ناکاموتو بود این موضوع را پنهان نمی کرد.

ثروتمندترین فرد جهان تاکید کرده است که البته وی به طور دقیق نمی داند چه کسی بیت کوین را خلق کرده اما تئوری‌های سزابو به نظر می رسد که در موضوع خلق بیت‌کوین و در واقع ساختار ارزهای مجازی بنیادی بوده است.

افشای هویت خالق اصلی بیت کوین

کارآفرینی استرالیایی به نام کریگ رایت رسما اعلام کرد خالق پول مجازی بیت کوین بوده و در واقع وی همان ساتوشی ناکاموتو است، و به این شکل به سال ها گمانه زنی و سردرگمی درباره مالک اصلی ایده خلق این پول مجازی پایان داد.

کریگ رایت

براساس گزارش BBC، رایت اسناد و مدارك تكنیكی برای پشتیبانی از ادعای خود عرضه كرده است درحالی كه اعضای اصلی جامعه بیت كوین و تیم توسعه این پول مجازی نیز ادعای وی را تایید كرده اند.
رایت هویت واقعی خود را تنها برای سه رسانه، BBC، اكونومیست و GQ افشا كرده است و برای اثبات ادعایش پیام هایی را با استفاده از كلید های رمزنگاری كه طی روزهای اولیه ساخت بیت كوین ایجاد شده بودند، امضا كرد. این كلید ها با بلوك های بیت كوینی كه گفته می شود توسط ساتوشی ناكاموتو، خالق احتمالی پیشین بیت كوین، خلق شده بودند ارتباطی جدایی ناپذیر داشتند.
رایت می گوید این بلوك های بیت كوینی در ژانویه سال 2009 برای ارسال 10 بیت كوین برای هال فینی، اولین تراكنش بیت كوینی در جهان، مورد استفاده قرار گرفت. هال فینی رمزنگار مشهور یكی از مهندسانی بود كه به تبدیل كردن ایده رایت به پروتوكل بیت كوین كمك كرد.
رایت می گوید قصد دارد اطلاعاتی را منتشر كند تا دیگران بتوانند تایید كنند كه او همان ساتوشی ناكاماتو است. كمی پس از انتشار ادعای رایت، گوین اندرسن دانشمند ارشد بنیاد بیت كوین نیز با یادداشتی در وبلاگش از ادعای او پشتیبانی كرد و گفت: من باور دارم كریگ استیون رایت فردی است كه بیت كون را ابداع كرده است. یان ماتونیس یكی از مدیران موسس بنیاد بیت كوین نیز ادعای رایت را با بررسی داده هایی كه از جانب وی منتشر شده اند، تایید كرده است.

بیت كوین به نوعی واحد پول جدید گفته می شود كه داد و ستد با آن تنها در دنیای مجازی ممكن است، اما ارزش آن متناسب با میزان تقاضای داد و ستد آن توسط مردم تعیین می شود

رسانه های بسیاری از جمله نیویوركر، فست كمپانی، نیوزویك و بسیاری از دیگر سازمان های رسانه ای تاكنون تحقیقات گسترده ای انجام داده اند تا خالق حقیقی بیت كوین را شناسایی كنند و افراد مختلفی را به عنوان مخترع این پول مجازی معرفی كرده اند.
در سال 2015 دو نشریه آنلاین وایرد و گیزمودو پس از دریافت اسنادی كه ظاهرا از رایت سرقت شده بود، او را به عنوان مضنون اصلی معرفی كردند و احتمال دادند در پروژه بیت كوین نقشی كلیدی داشته باشد. پس از انتشار این خبر مقامات استرالیایی به خانه رایت هجوم بردند كه بعد ها این هجوم به پرونده مالیاتی وی نسبت داده شد.
رایت می گوید مجبور به افشای هویت واقعی خود شده است، در غیر این صورت علاقه ای به افشای نام خود نداشته و حتی علاقه ای به مشهور شدن نیز ندارد.
بیت كوین اكنون به عنوان واحد پولی شناخته شده ای برای پرداخت در ازای خدمات و كالاهای مختلف و حتی تراكنش های بین المللی مورد استفاده قرار می گیرد.درحال حاضر 15.5 میلیون بیت كوین در گردش است كه ارزش هریك از آنها برابر 449 دلار است.

بیت كوین چطور كار می كند؟

بیت كوین به نوعی واحد پول جدید گفته می شود كه داد و ستد با آن تنها در دنیای مجازی ممكن است، اما ارزش آن متناسب با میزان تقاضای داد و ستد آن توسط مردم تعیین می شود. برای انجام تراكنش های بیت كوینی باید فرایند پیچیده ای به نام استخراج معدن باید انجام شود كه شامل حل شدن یك مساله دشوار ریاضی توسط رایانه است كه پاسخ آن عددی 64 رقمی است. با حل هر مساله یك بلوك بیت كوینی پردازش می شود و علاوه بر این بیت كوینی به فردی كه درحال انجام این فرایند است هدیه داده می شود. به این ترتیب بیت كوین ها استخراج می شوند.
این كار اشتیاق افراد را برای فراهم آوردن قدرت پردازش رایانه ای برای حل مسائل افزایش می دهد. دشواری این مسائل به اندازه ای است كه از تولید روزانه جریانی ثابت از بیت كوین ها اطمینان حاصل شود. درحال حاضر نزدیك به 15 میلیون بیت كوین تولید شده اند و در گردشند.
كاربر برای دریافت یك بیت كوین باید دارای آدرس بیت كوینی باشد، رشته ای 27 تا 34 رقمی از حروف و اعداد كه چیزی شبیه به یك كد پستی مجازی است كه از آن برای دریافت و ارسال بیت كوین ها استفاده می شود. از آنجایی كه این آدرس ها درجایی ثبت نمی شوند، افراد می توانند از آنها برای محافظت از هویت خود حین انجام تراكنش ها استفاده كنند. منبع :همشهری آنلاین

چرا هویت مخترع بیت کوین باید مخفی بماند؟

هویت مخترع بیت کوین

از سال 2009 که بیت کوین به بازار آمد، هویت سازنده یا سازندکان آن مخفی مانده است. برخی می‌گویند او یک مرد از ژاپن است و برخی می‌گویند یک زن، یک گروه یا تاجر استرالیایی کریگ رایت، مخترع بیت کوین هستند. گمانه‌زنی‌ها در این مورد سرتان را می‌برد اما چرا هویت مخترع بیت کوین باید مخفی بماند. در این مطلب می‌خواهیم، این موضوع را بررسی کنیم، پس با اون یا این همراه باشید چون سرمایه گذاری رمزارز در سال 1400 شاید مهم‌تر از قبل شود.

آزادی و تمرکز زدایی از بیت کوین

برای سال‌ها، هویت واقعی SATOSHI NAKAMOTO مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفته است، زیرا نام‌های زیادی را به او نسبت دادند، مردم جهان راز و رمز را بسیار دوست دارند، برای همین، برای پی بردن و حل معماها همیشه در حال بررسی هستند. جالب است بدانید که بخشی از بیت کوین‌هایی که ساتوشی ناکاموتو در همان اوایل استخراج کرده، دست نخورده هستند و با اضافه شدن این بیت کوین‌ها به بازار کریپتوکارنسی‌ها می‌تواند قیمت این رمزارز را به نوسان بیاندازد. البته در سال 2020 خبرهایی از جابه‌جایی بیت کوین‌های ساتوشی ناکوموتو بود. حال بیایید به برخی از دلایل اینکه مخترع بیت کوین هویت خود را مخفی می‌کند بپردازیم.

بیت کوین چیست

بیت کوین برپایه قوائد برنامه نویسی پایدار است

بیایید با واقعیت‌ها شروع کنیم. ما می‌دانیم انگیزه ساتوشی ناکوموتو مخترع بیت کوین، برای ساخت این رمزارز متکی نبودن آن به شخص ثالث یا دولت‌هاست. براساس ایده‌ها و فلسفه خالق بیت کوین که در مقالاتی بیان کرده است یعنی:

چیزی که امروزه نیاز داریم یک سیستم پرداخت الکترونیکی مبتنی بر اثبات رمزنگاری به جای اعتماد است، چیزی که به هر دو طرف معامله اجازه می دهد بدون نیاز به یک شخص ثالث مورد اعتماد، مستقیماً با یکدیگر معامله کنند.

با توجه به این جمله و اهداف روشن ساتوشی ناکاموتو، به نظر منطقی می‌رسد که هویت آن مخفی بماند، چون او می‌خواهد ثابت کند بیت کوین کاملا آزاد و غیرمتمرکز است. پس تمرکززدایی برای آزادی بیت کوین واجب بوده است. ساتوشی هویت خود را مخفی کرد تا مردم نگویند که آن شخص ثالث مورد اعتماد باید ساتوشی باشد و روی اعتماد بر او به معاملات بپردازند.

با توجه به صحبت‌های خالق اتریوم ویتالیک بوترین که گفته است از اینکه جامعه تا این حد به او اهمیت می‌دهد هیجان زده نیست. همچنین پست ردیت چارلی لی خالق لایت کوین که می‌نویسد: “برای من تداخل منافع است که LTC را نگه دارم و در مورد آن توییت بزنم ، زیرا من تأثیر زیادی بر روی آن دارم.” از این دو جمله خالقان انواع کریپتوکارنسی ها و رمزارزها می‌توان فهمید چرا ساتوشی ناکاموتو سعی در مخفی کردن هویت خود دارد. چون اگر هویتش مشخص شود هر حرکت از سوی او باعث به هم ریختگی در بازار بیت کوین و رمزارز می‌شود، برای همین او بیت کوین را آزاد و غیرمتمرکز طراحی کرده است.

نیمه تاریک بیت کوین

نظریه رقابتی دیگر این است که ناکاموتو می‌دانست در صورت شناسایی هویت مخترغ بیت کوین، مقامات به دنبالش خواهند بود. شاید بیت کوین امروزه رمزارز موفقی باشد، اما اولین تلاش‌هایش برای جایگزینی اسکناس و پول مانند دلار و یورو بسیار ناموفق بود، مخصوصا وقتی که در سال 2011 برنارد فون به جرم ساخت، تملک و فروش ارز خصوصی خود به نام دلار لیبرتی، محکوم شد. اگر هویت ساتوشی ناکوموتو مشخص می‌شد شاید سرنوشتی مانند برنارد فون پیدا می‌کرد، برای همین هویت خود را مخفی نگه‌داشت تا دشمن‌های قدرتمندی او را تهدید نکنند. اگر مقامات هویت او را می‌دانستند شاید برای او دردسرهای زیادی درست می‌کردند، مخصوصا وقتی ساتوشی دست بر روی مساثل مالی وزیر سوال بردن اسکناس و دلار و ارز کرد.

راس اولبریکت خالق سیلک رود

راس اولبریکت خالق سایت سیلک رود

برخی از افراد فکر می‌کنند، بیت کوین هنوز مترادف با سیلک رود بزرگ‌ترین و بدنام‌ترین بازار دارک وب در جهان است، سیلک رود به مقصدی محبوب برای کسانی تبدیل شد که به دنبال پولشویی و خرید کالاهای غیرقانونی با استفاده از بیت کوین بودند. علی‌رغم اینکه سرانجام در سال 2013 صاحب او یعنی راس اولبریکت توسط FBI دستگیر و سایت سیلک رود تعطیل شد، اما سیلک رود ضربه‌ای زودهنگام به مشروعیت ادعا شده بیت کوین به عنوان یک ارز جایگزین وارد کرد و شاید ناکاموتو نمی‌خواست با این شرایط یعنی استفاده از بیت کوین در مکان‌ها و جاهای غیر قانونی مقابله کند.

کریگ رایت

کریگ رایت ادعا میکرد ساتوشی ناکاموتو است

سال 2016 نیز کریگ رایت خود را چهره‌ی پشت پرده نام ساتوشی ناکاموتو معرفی کرد و دولت استرالیا به خانه و اموال او یورش برد تا این مسئله را بررسی کند، اما دولت استرالیا این یورش را به بررسی پرونده‌ی دیگری از آقای رایت ربط داد. چیزی که در نهایت مشخص شد این بود که کریگ رایت قطعا در ساخت بیت کوین دست داشته است اما این‌که آیا او ساتوشی ناکاموتو است هنوز مشخص نیست، نزدیک‌ترین گمان و حدس مردم تا به الان برای هویت ساتوشی، آقای رایت است.

مطلب دوج کوین چیست را نیز بخوانید.

ساتوشی ناکاموتو یک نفر نیست

احتمال دیگری وجود دارد که ساتوشی ناکونوتو یک شخص نیست و گروهی از افراد هستند که زیر یک نام جمع شدند. مقالات و بررسی‌ها می‌گویند بعید به نظر می‌رسد یک نفر رمزارزی به این بزرگی درست کند و تمام مدارک درباره‌ی خودش را از بین ببرد. آن‌ها این احتمال را می‌دهند که افراد زیادی با کارهای کوچک توانستند رمزارز بزرگ بیت کوین را بسازند. کدنویسی و طراحی لوگو بیت کوین به نظر فراتر از ذهن یک نفر می‌رسد. شاید به همین دلیل است وقتی سرنخ‌ها را کنار هم قرار می‌دهیم یک تصویر کلی از یک شخص شکل نمی‌گیرد.

طراحی لوگو بیت کوین بسیار حرفه‌ای انجام شده است و کار یک نفر شاید نباشد

البته خود ساتوشی ناکاموتو ادعا کرده است که یک مرد 37 ساله ژاپنی است، اما وقتی مقالات او را می‌بینیم متن‌هایش، نوشته‌ها و لغات انگلیسی بسیار خوبی دارد و ایمیل آدرسی که به آن پیوند خورده است از سمت آلمان ارائه شده، به همین دلیل شک و شبهه بر روی ادعاهای او هم از طرف مردم رد می‌شود. این معمایی خواهد بود که شاید برای سال‌ها حل نشود و شاید در آینده هویت واقعی یاتوشی کشف شود. شما درباره هویت واقعی مخترع بیت کوین چه فکری می‌کنید؟ آیا او یک مرد 37 ساله ژاپنی است یا یک گروه از افراد متفکر؟ در قسمت نظرات بگویید.

اگر این مطلب را دوست داشتید، شاید مطلب بیت کوین چیست؟ را هم بپسندید.

درباره امیرحسین سربیشه

از گذاشتن پست تو فروم‌ها شروع کردم. 12 سالم بود که در دوره‌های خبرنگاری یونیسف یاد گرفتم چگونه بنویسم. بعد تو مجله‌های مختلف شروع به کار کردم و دست سرنوشت من رو به اینجا رسوند.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.